PŁONIE OGNISKO

Płonie ognisko i szumią knieje,

drużynowy jest wśród nas,

opowiada starodawne dzieje,

bohaterski wskrzesza czas.

 

O rycerstwie spod kresowych stanic,

o obrońcach naszych polskich granic,

a ponad nami wiatr szumny wieje

i dębowy huczy las.

 

Już do odwrotu głos trąbki wzywa,

alarmując ze wszech stron.

Staje wiara w ordynku szczęśliwa,

serca biją w zgodny ton.

 

Każda twarz się w uniesieniu płoni,

każdy laskę krzepko dzierży w dłoni,

a z młodzieńczej się piersi wyrywa

pieśń potężna, pieśń jak dzwon.

 

Zgasło ognisko i szumią knieje,

spojrzyj weń ostatni raz.

Niech ci w duszy radośnie zanuci,

że na zawsze łączą nas.

 

Wspólne troski i radości życia,

serc harcerskich zjednoczone bicia,

i ta przyjaźń najszczersza prawdziwa,

którą Bóg połączył nas.

 
22001884
22148856